شرکت ایمن گستر تهران پویا مشاور و مجری سیستم های اعلام آتش سوزی و اطفاء حريق

سیستم های اعلام حریق به سه گروه آدرس پذیر، متعارف و بدون سیم (وایرلس) تقسیم می شوند که هر یک از این سیستم ها خود به دو دسته خودکار و دستی تقسیم می شوند. در سیستم های دستی، شستی اعلام حریق، تنها منبع تشخیص حریق است. در واقع کار تشخیص حریق در سیستم های دستی فقط به انسان سپرده می شود.
بر خلاف اینگونه سیستم ها، سیستم های اعلام حریق خودکار، وابستگی کمتری به انسان دارند. سیستم های خودکار، به دو گروه آدرس پذیر و متعارف تقسیم می شوند.در سیستم آدرس پذیر، علاوه براعلام حریق، محل دقیق وقوع آن نیز مشخص می شود. در سیستم های متعارف چندین حسگر که یک منطقه از ساختمان را پوشش می دهند در قالب یک مدار به هم پیوسته و به تابلو کنترل مرکزی وصل می شوند پس هر مدار نماینده ی یک منطقه است و در زمان حریق فقط یک یا چند منطقه از ساختمان بعنوان محلی که حریق در آن انجام شده است، معرفی می شود و نه محل دقیق آن

دتکورها یا آشکارسازها وسایلی هستند که حریق را تشخیص می دهند. سنسورهای اعلام حریق (بسته به اینکه به کدام مشخصه آتش حساس باشند) در گروه های سنسورهای دود، سنسورهای حرارت، سنسورهای منواکسید کربن، سنسورهای شعله و آتش و سنسورهای ترکیبی جای دارند.

سامانه فشار مثبت پلکان : سامانه ای که با ایجاد فشار در دهلیز پلکان، از ورود و نفوذ دود به داخل دهلیز پلکان جلوگیری کرده و آن را به صورت مکانی امن و عاری از دود و حرارت ، جهت فرار افراد و یا دسترسی نیروهای امدادی، نگاه می دارد